Mahkeme: İbiş haberinde kamu yararı var

Ankara Üniversitesi (A.Ü.) Rektörü Erkan İbiş’in Evrensel gazetesinde 15 Mart 2017 tarihinde yayınlanan “Rektör İbiş, 6 günde 11 soruşturmadan aklanmış” başlıklı habere açtığı davadaki ret kararı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi tarafından onandı. İstinaf mahkemesi haberde kamu yararı olduğunu belirtti.



16-03-2019 10:54

Ankara Üniversitesi (A.Ü.) Rektörü Erkan İbiş’in Evrensel gazetesinde 15 Mart 2017 tarihinde kendisi ile ilgili yayınlanan habere açtığı davadaki ret kararı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25’inci Hukuk Dairesi tarafından onandı.

Bu habere bin liralık manevi tazminat davası açan İbiş, Ankara 12’inci Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülen davada 17 Kasım 2017 tarihinde ret kararı çıkması üzerine dosyayı istinafa taşımıştı. İbiş, istinaf gerekçesinde 12’inci Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kararını “manidar” bulduğunu belirtmişti.

Artı Gerçek'te yayınlanan habere göre Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25’inci Hukuk Dairesi, önüne gelen dosyayı, İbiş’in kişilik haklarının zedelenip zedelenmediği yönünden inceledi. Mahkeme, 12’nci Asliye Hukuk Mahkemesi’nin verdiği ret kararını onadı. Mahkeme onama gerekçesinde “kişilik hakkı” ve “basın özgürlüğü” yönünden değerlendirmede bulundu.

Mahkeme, iki değer arasından hangisinin üstün olduğuna bakmaktaki temel ölçütün kamu yararı olduğuna dikkat çekerek, kararda şu ifadelere yer verdi:

“… davacının Ankara Üniversitesinin 18’inci rektörü olması ve yaptığı kamu görevi nedeniyle eleştirilere açık olması gerektiği, haberin eleştiri niteliğinde olduğu, davaya konu haberlerde kullanılan başlık ve ifadelerin gazetecilik üslubu gereği okuyucunun dikkatini çekmeyi amaçladığından hukuka uygun olduğu, yapılan haberin gündemde olan bazı konular hakkında kamuoyuna yönelik değerlendirmeler içerdiği dikkate alındığında; davaya konu haberin kamu yararı üstün tutulmak suretiyle kaleme alındığı, haberin toplumun haber alma hakkı ve diğer anayasal haklar çerçevesinde hukuka uygun olarak yapıldığı, sonuç olarak davalının eleştirisi sırasında ifade ve basın özgürlüğü sınırlarını aşmadığı, dava konusu ifadelerinden dolayı ifade özgürlüğüne sınır getirilmesini gerektirir demokratik bir toplumda gereklilik bulunmadığı sonucuna varıldığından ilk derece mahkemesi tarafından davacı yararına manevi tazminat ödetilmesi koşullarının oluşmadığı kabul edilerek davanın reddine…”